3 maart 2012

weer een lange nacht achter de rug om half 5 vannacht in slaap gevallen veel verdriet lag alleen maar de hele nacht te huilen hoor je ineens gegil ik schrok me dood wou nichtje extra pijn medicatie wat een kanjer is het. vannacht veel aan papa , michael en florien gedacht raar om te bedenken een gezin 10 personen daarvan 8 kinderen. vader is er niet meer , 2 kinderen zijn er niet meer 2 daarvan door een verschrikkelijke ziekte. nog maar met 7 personen over. ik wil graag met jullie een berichtje delen wat ik voor me vader schreef met zijn laatste woorden wat hij tegen mij zei. 

lieve papa op 20 december 2010 we waren met heel het gezin in het ziekenhuis we kregen het bericht dat je ernstig ziek was onze wereld storte in maar we bleven hoop houden je zei ik wordt beter. veel meegemaakt al die tijden in het ziekenhuis chemo's, operaties. op 11 augustus 2011 we waren allemaal in het ziekenhuis het ging niet goed je had veel pijn ik gaf je een kus je zei mijn grote meid wees sterk zorg voor jezelf je bent een kanjer we namen afscheid. Je deed je ogen dicht je blies een laatste adem uit toen was je weg voor altijd. je heb zo hard gevochten papa je wou niet gaan je uitvaart was heel mooi ik zal die dag nooit meer vergeten. vandaag moeten we al een half jaar zonder je we hebben het een plekje kunnen geven maar het verdriet blijft altijd het missen van jou aanwezigheid het is moeilijk. een halfjaar zonder je lieve papa ik wil je zeggen dat ik altijd van je hou en je altijd in mijn hart woont.

ik hou van je papa
ik mis je

 

ik typ dit ik huil weer het is onwerkelijk zoveel dierbare mensen verliezen in een jaar tijd. me vader heeft me altijd gesteund toen ik vanaf me 12e tot me 17e jaar in een kliniek zat ik was bijna nooit thuis maar ik belde elke dag met hem elke dag vroeg hij hoe het ging, elke dag zei hij tegen me meisje kom er snel uit we willen je weer thuis hebben we missen je . sinds me vader er niet meer is wil ik weer niet meer eten ik ben dik ik mag niet eten dan wordt ik nog dikker ik moet afvallen. het is alleen maar erger geworden toen ook michael overleed niet aan kanker zoals papa maar het maakt het niet minder erg. Florien was ook al een tijd ziek de arts zei steeds het is een griepje die uit de hand is gelopen. tot de dag dat dan toch de diagnose kwam je had een Hersenstamtumor helaas na een week van de Diagnose ben je naar het land van beterzijn gevlogen. ik ben kapot ik weet niet wat ik met mezelf aan moet zoveel dierbare mensen verliezen helemaal van papa en florien ben ik kapot met florien speelde ik altijd ik mis het ik mis alle mooie tijden :(

 

Ik wil graag ook met jullie een zelfgemaakt gedichtje voor me nichtje delen:

 

 

tranen,
tranen van verdriet,
maar niemand,
niemand die het ziet,
zo veel mensen,
gaan er aan dood,
nog één ding te wensen,
in hen nood,

tranen,
tranen van pijn,
waarom kan jij hier nog zijn?
je wilt het niet,
nu niet meer,
zoveel verdriet,
het doet zo'n zeer

ballonnen gingen de lucht in bij de uitvaart van me lieve zusje Florien